Peace Elusive

My second attempt at English Ghazal with Assamese Translation .

PEACE ELUSIVE

What I seek I never get,peace elusive
As I seek,further it is,peace elusive

Thought peace was drowning in your eyes
Mirage it was, absent bliss, peace elusive

Heart wounded bears the emotional scars
Lonely heart Silently weeps, peace elusive

Reaching for love shackled by fear of rejection
Judge me not wrong please, peace elusive

Till end of time will always wait for thee
How deeply you I do miss, Peace elusive

যি বিছাৰি খাওঁ হাবাথুৰি নাপাওঁ কাহানিও, শান্তি দুদিনীয়া
যিমানেই বিছাৰো সিমানেই দুৰৈত, তথাপিও শান্তি দুদিনীয়া

তোমাৰ চকুৰ গভীৰতাত ডুবিছিলো শান্তি বিচাৰি
বৃথা প্ৰেমৰ মৰিচিকাত নুবুজিলো শান্তি দুদিনীয়া

ক্লান্ত হৃদয় ক্ষতবিক্ষত শান্তিৰ সন্ধানত
নুবুজে নিৰৱে উচুপা হৃদয়েও শান্তি দুদিনীয়া

এখোজ আগুৱাই থমকি ৰওঁ প্ৰত্যাখ্যানৰ আশংকাত
নুবুজিবা তুমি ভুল মোক কাহানিও, শান্তি দুদিনীয়া

অনন্ত সময়ৰ সীমাৰ সিপাৰে তোমাৰ অপেক্ষাত
হৃদয়ত লৈ তোমাৰ প্ৰতিচ্ছবি, জানিও শান্তি দুদিনীয়া

Advertisements

DAWN (Updated to follow rule )

My first attempt at this poetry form sponsored by (Jane : Ghazal Challenge) failed in following the rules.  Updating the poem to try to follow the rules as closely as possible.  Updated the translation to Assamese also.


This post is in response to Poetry Challenge sponsored by Jane Dougherty.  This is my first attempt for this poetry form.  I also decided to translate my first attempt of this poetry form to my mother tongue, Assamese, a major Indian language spoken by the people from the northeastern Indian state of Assam.


Opened my eyes to dawn’s beautiful streaming light,
Memories of the first mesmerizing dawn, today breaks my heart.

So many things we said on that morning long forgotten
Words that remained unspoken, today breaks my heart.

Many miles we walked that day at the crack of dawn
Steps that were not taken, today breaks my heart.

So much we planned on that beautiful dawn
What we forgot to plan, today breaks my heart.

Laughter and songs filled our life that blissful dawn
Without you silent is the dawn, today breaks my heart.

প্ৰভাতী সুৰযৰ ৰাঙলী কিৰণত মেলিলো নয়ন দুটি
তোমাৰ লগত প্ৰথম প্ৰভাতৰ স্মৃতি, অন্তৰ দু:খিত অতি

কত কথা কৈছিলো দুৰ অতীতৰ সেই প্ৰভাতত
যি কথা নহল কোৱা তাকে ভাবি অন্তৰ দু:খিত অতি

কত দুৰ বাট বুলিছিলো অতীতৰ সেই দোকমোকালিত
যি পথ নহল লোৱা তাকে ভাবি অন্তৰ দু:খিত অতি

কত পৰিকল্পনা ভৱিষ্যতৰ সেই সুমধুৰ প্ৰভাতত
যি কথা নহল ভাবা তাকে ভাবি অন্তৰ দু:খিত অতি

সেই সুন্দৰ প্ৰভাতৰ হাঁহি আৰু গানে ভৰা জীৱনৰ স্মৃতি
আজি নিৰ্জন পুৱা নাইকিয়া তুমি, অন্তৰ দু:খিত অতি

Dawn: Poetry Challenge #44: Ghazal

This post is in response to Poetry Challenge sponsored by Jane Dougherty.  This is my first attempt for this poetry form.  I also decided to translate my first attempt of this poetry form to my mother tongue, Assamese, a major Indian language spoken by the people from the northeastern Indian state of Assam.


Opened my eyes to dawn’s beautiful streaming light
Memories of the first dawn with you breaks my heart

So many things we said on that morning long forgotten
Words that remained unspoken, today breaks my heart

Many miles we walked that day at the crack of dawn
The steps we did not take together, breaks my heart

So much we planned on that beautiful dawn
What we forgot to plan, today breaks my heart

Laughter and songs filled our life that blissful dawn
Dawn today is silent without you, it breaks my heart

 

প্ৰভাতী সুৰযৰ ৰাঙলী কিৰণত মেলিলো নয়ন দুটি
তোমাৰ লগত প্ৰথম প্ৰভাতৰ স্মৃতিত অন্তৰ দু:খিত অতি

কত কথা কৈছিলো দুৰ অতীতৰ সেই প্ৰভাতত
যি কথা নহল কোৱা তাকে ভাবি অন্তৰ দু:খিত অতি

কত দুৰ বাট বুলিছিলো অতীতৰ সেই দোকমোকালিত
যি পথ নহল লোৱা তাকে ভাবি অন্তৰ দু:খিত অতি

কত পৰিকল্পনা ভৱিষ্যতৰ সেই সুমধুৰ প্ৰভাতত
যি কথা নহল ভাবা তাকে ভাবি অন্তৰ দু:খিত অতি

সেই সুন্দৰ প্ৰভাতৰ হাঁহি আৰু গানে ভৰা জীৱনৰ স্মৃতি
তুমি নাইকিয়া আজি নিৰ্জন পুৱা, অন্তৰ দু:খিত অতি